light of the seven

یه جور دردناکیم وقتی نیست; حس میکنم باید خودم رو جمع کنم مثل تو صحنه ی آخر requiem for a dream.

تو مغزم میخونمش

با پیانو میزنمش و غصه میخورم که نمیتونم ویلن سلش رو هم بزنم و کاش یه روز بتونم.

وقتی شروع میشه حس میکنم یه چیزی میره تو بدنم میچرخه، میرسه به مغزم، مغزمو خاموش میکنه.

تمام روز دست و پاهام یخ زده بود.

حالا چرا این آهنگ انقدر با روح و روان من داره بازی میکنه برا خودمم سواله.