لحظه

Seize the moment

در لحظه زندگی کن

واقعا؟؟

واقعا باید در لحظه زندگی کرد؟

من در لحظه ناخن دستم رو میکنم چون در لحظه کار درستی به نظر میاد. چند لحظه بعدش به خودم فحش میدم چون دیگه صدای گیتارم در نمیاد.

من در لحظه حس میکنم اگر بیشتر زیر دوش آب وایسم آرامش بیشتری خواهم داشت. چند لحظه بعد به آبی که بی دلیل هدر رفته فکر میکنم که میشد هدر نره و با استرس آبو میبندم.

میفهمی چی میگم؟

لحظه هیچوقت تو خودش خلاصه نمیشه چون زمان خیلی پیچیده تر از این حرفاست. چون انگار همه ی ثانیه هاش به همه ی ثانیه های قبل خودش مربوطه. چون هیچی تو لحظه تعریفی نداره. چون لحظه میگذره و مهم تاثیرش تو لحظه های بعدیشه که به وجود میاد.

منم قبلا قبولش داشتم. قبلا که درگیر لحظه های قبل تر از لحظه ای بودم که توش قرار دارم. الان دیگه به نظرم خودخواهانست تو لحظه زندگی کردن چون تاثیرش رو در نظر نمیگیریم. نه برای خودمون نه برای کسای دیگه. الان من تو لحظه هاییم که از گذشته عبور کردم و ازش درس میگیرم و به فکر آینده ایم که هیچ ایده ی واضحی ازش ندارم.

آسون تره اینکه هی به تمام اتفاقایی که ممکنه وقتی انتخاب هامون رو میکنیم فکر نکنیم ولی من ترجیح میدم سختیش رو تحمل کنم اما مسئولیت کارایی که میکنم و داشته باشم. شاید خیلی وقتا جدا مجبور شم به 20 حالتی که ممکنه به وجود بیاد فکر کنم اما این کارو میکنم چون حس میکنم اگه سر سری ازش بگذرم ممکن جزو همون اشتباهاتی بشه که هی به خودم بگم دیگه تکرارشون نکن و حواست باشه و ببین آخرش چی شد.

نمیگم لذت نباید برد از این یه بار زندگی کردنه یا همش باید تو اضطراب بود. نه اصلا منظورم این نیست. صرفا باید آگاهانه تر زندگی کرد.

لحظه هاتو ثبت کن، به خاطرشون بسپار اما هیچوقت توش خلاصه نشو.

پ.ن: خوشحالم که میتونم چند وقته نظرایی که توم دفن شده بوده و به هر دلیلی به زبون نمیاوردمشون رو بزنم و حتی تو چند تاشون خیلی مورد تحسین قرار بگیرم.

پ.ن:"ما به بُعد زمان نیاز داریم تا گرفتار پیش پا افتادگیِ زندگی در لحظه نشویم؛ به آن به عنوان پیش درآمدی پایدار در حرکت پرشتاب و بی ملاحظهمان به سوی آینده احتیاج داریم."