من را همه شب نمیبرد خواب

امشب هم مثل شبهای پیشه. سوییشرتمو میپوشم.پتوم رو توی اون زاویهی خاص میچرخونم، پتوی دومم که اسمش سالیه رو میندازم روش یه جوری که از هیچ نقطهای سوز نیاد لای پتوم. بالشم دومم و میذارم سمت چپم. به پهلو میخوابم و دستمو از زیر بالش میذارم زیر سرم و زانوم رو خم میکنم. همیشه تو همین حالت خوابم میبره. یه جوری خوابم میبره که تا صبح از جام یه میلیمتر هم جا به جا نمیشم. همه چی سر جاشه.

پس چرا خوابم نمیبره؟ چرا چند شبه خوابم نمیبره. همه چی رو چک میکنم و میبینم سر جاشونن. دقیق دقیق. ولی انقدر سخته خوابیدن تو اون حالت که باورم نمیشه ماهها تو این حالت راحت بودم. چی عوض شده؟؟ چی شد که از یه شبی به بعد عالیترین حالتِ بدیهیترین کاری که میتونم انجام بدم دیگه برام خوشایند نیست؟ همه چی میتونه همینجوری یهویی و بی منطق عوض شه؟ و من شب خوابم نمیبره. نه فقط به خاطر اینکه پوزیشن راحتمو از دست دادم، چون همش دارم فکر میکنم دیگه چه چیزایی رو همینقدر راحت از دست دادم و نفهمیدم.