Everything not saved will be lost

تو ماشین نشسته بودیم داشتیم راجع به فیلم و سینما حرف میزدیم. یهو گفت راستی فهمیدی استنلی دونان فوت کرده؟ گفتم استنلی دونان؟ چقدر اسمش آشناست! کدوم بود. یکم سکوت کردم و جفتمون با هم گفتیم singing in the rain. بعدش بابا گفت Fuy face. من گفتم Two for the road. بابا گفت charade. یکم دوباره ساکت شدیم تو ذهنم داشتم فیلما رو مرور میکردم و ته تهش رسیدم به صحنهی رقص زیربارون جین کلی و تمام بارهایی که تو خونه با هم فیلمو دیدیم. فکر کنم بابامم داشت به همون فکر میکرد....

Everything not saved will be lost Don’t ever let anyone tell you, you ain’t beautiful what's in your head, zombie,zombie,zombieهر شخصیتی ایرادهای خاص خودشو داره. من تقریبا خیلی از ایرادای خودمو یه مدتیه پیدا کردم و قبولشون دارم. ولی الان دارم به این نتیجه میرسم که قبول کردن کافی نیست و یکم بیش از حد دیره که دنبال کنترل کردنش نبودم. همیشه از وقتی یادمه سعی کردم خودم رو پای خودم وایسم، نظرای خودمو داشته باشم، نخوام خودمو جلوی کسی سانسور کنم، احتیاج نداشته باشم به کسی که بدونم اگه نباشه یهو نابود شم. و خیلی وقتام این بودم و خوشحال بودم که اینجوریم ولی انگار یه جای این مسیر یادم رفت به خودم یاد بدم هیچی نمیتونه کامل باشه و آدم نباید از کامل نبودنش بترسه. و همیشه ترسیدم از اینکه یه کاری رو نتونم ...

It's easier to stay lost in the dark than find the right way in the light. Don't wait for miricles, or someone to fix you. Try to find your way to get lost again. نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم تیر ۱۳۹۶ساعت 22:46 توسط Mobina|...

سلام. دوم راهنمایی بودم. یادمه هنوز چیز خاصی پیدا نکرده بودم که حس کنم اونقدر دوستش دارم که قسمتی از وجودم باشه. تابستون که شد هری پاتر رو پیدا کردم تازه فهمیدم چقدر عجیبه اگه یه چیزی بتونه قسمتی از وجود آدم بشه. فکر میکردم خیلی طول بکشه تا چیزای دیگه ای هم پیدا کنم. بلغارستان بودیم. داشتم هری پاتر 3 نگاه میکردم. دیدم لب ساختمون وایسادی. هدفونامو در آوردم ببینم چی میگی. حرف حسابت چیه. دیدم خیلی حرف داری برای گفتن منم کم کم عاشق گوش دادن به حرفای کوفتیت شدم. آره بعد بلغارستان یادم رفت تو اصلا وجود داری ولی تو لعنتی تر از اینا بودی. جمله هات نصفه کاره تو گوشم...